Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Shay #6’ Category

RW12_9326_wEen paar weken geleden is Shay #6 geholpen aan zijn defecte onderstellen en voorzien van een nieuwe motor. Aangezien de leverancier geen draaistellen kan (of wil) uitwisselen voor betere exemplaren waarvan de tandwielen niet defect gaan zijn de oude draaistellen maar gebruikt als lading op een flatcar. Volgens de fotograaf van een Nederlands modelspoorblad wel een kostbare lading.

RW12_9379_w

RW12_9378_wTijdens de Nederlandse Modelspoordagen in Rijswijk kon de Shay met de nieuwe draaistellen uitvoerig getest worden terwijl de flatcar met de oude draaistellen regelmatig op een van de sporen van Nolans Wharf te zien was. Een heel weekend lang is de Shay in de weer geweest met het aan- en afvoeren van goederenwagens en dat alles zonder problemen. Tussen de bedrijven door zijn een aantal geluidsinstellingen nog aangepast.

RW12_9375_w

Na het nodige rangeerwerk leek het ineens of er nog meer draaistellen terug konden naar Bachmann Industries

De eerstvolgende keer dat Wolf’s Creek weer eens ergens getoond wordt is deze loc een goed alternatief voor de al wat oudere Shay #9

Zie ook: fotoalbum “Modelspoordagen 2013”

Advertenties

Read Full Post »

Het moest er toch een keer van komen dat Shay #6 die na de ombouw niet meer gereden heeft onder handen genomen werd.

Het ding had nog niet een klein stukje gereden of hij stond stil. Uiteraard een defect tandwiel, of beter gezegd 3 tandwielen. Bij die schade is het niet gebleven. Door het vastlopen is de motor zoveel stroom gaan trekken dat de ingebouwde Tsunami de motor niet meer wilde aansturen. Om dat probleem op te vangen heb ik er een tweede decoder bij geplaatst alleen voor de aandrijving. De Tsunami is voor de sound. Van de open cab Shay bleek ook de motor defect.

Aangezien ik nog twee andere Shays had met tandwielproblemen is een van die Shays bevorderd tot plukloc en kan de andere nu weer rijden.

Hieronder nog een paar plaatjens van de reparatie.


Voor het vervangen van de motor moest de hele aandrijving uit elkaar.

  

 

Met als resultaat een tevreden machinist.

In Rijswijk mag hij op Nolans Wharf rondrijden met een flatcar met defecte draaistellen en een stel cylinders.

Read Full Post »

Het einde nadert en het wordt tijd om alles samen te bouwen. Als eerste wordt de nieuwe voetplaat op het frame gelijmd waarna de tender weer op zijn plaats gezet kan worden. De gaatjes voor de dragers van het dak worden daarna geboord in het frame. Vervolgens is de beurt aan de handles, het remwiel en het zitje die op de nieuwe voetplaat gelijmd worden.

De kleuren op het samengebouwde geheel zijn zo hier en daar nog wat hard maar dat verandert wel nadat de luchtkwast zijn werk heeft gedaan. Nadat ook het dak is geplaatst kan de loc naar de spuitcabine.

Om te voorkomen dat het loopwerk al teveel verf mee krijgt en het straks niet vrij meer kan bewegen wordt di met een stukje papier gemaskeerd.

Bij het spuiten is een draaiplateau erg handig. Het model kan van alle kanten van een nieuw kleurtje, vuil en stof voorzien worden zonder dat het telkens opgepakt moet worden.
Nadat het model gespoten is ga ik verder met het opmaken. Dit gebeurt met “oogschaduw” en “make up” van Tamiya. Hiermee kunnen roest, plaatselijke vervuilingen, aanslag en andere ongerief op de gewenste plaats aangebracht worden. Daarna worden nog details aangebracht zoals gereedschap, hout en een machinist.

Met de laatste  zit het niet mee. Met dat hij plaats neemt op de zetel breekt de riante zitplaats af. Die was net iets te fragiel. De oplossing is dat de zitting nu aan het achterwerk van de machinist wordt gelijmd. Nadat de zitting en bestuurder van een gat zijn voorzien wordt de poot van de zitting erin gestoken en vastgelijmd. Een foto hiervan wordt om begrijpelijke reden niet getoond.

Tot zover dit bouwverslag in 9 delen.

Read Full Post »

Voor de decoder en de luidspreker is van origine al een plaatsje beschikbaar. Onder de tender van de loc zat al een printplaatje met een connector voor een decoder. Onder het printje is ruimte voorzien voor de luidspreker. Nu de decoder en luidspreker ook voorhanden zijn wordt het tijd om deze te monteren.

Het originele printplaatje wordt verwijdert nadat de draden zijn losgesoldeerd.

In de plaats van het printplaatje komt een plaatjes styreen dat aan de onderkant wordt voorzien van kleinere stukjes die ervoor moeten zorgen dat de luidspreker op zijn plaats blijft.

Op het plaatje komt dubbelzijdige tape waarop de decoder geplaatst wordt.

Dan kan het aansluitwerk beginnen. Omdat het frontsein een ledje is en de voorschakelweerstand daarvan op het printplaatje zat, wordt een los weerstandje van 1k2 in serie met de uitgang van het frontsein geplaatst. Ook voor het rijstkorellampje dat in de vuurkist zit komt een weerstandje om ervoor te zorgen dat deze niet te fel brandt en ook niet al te snel doorbrandt.

Als straks alles is aangesloten kan er getest worden en kan het geluid naar wens worden ingesteld.

Bij de test is gebleken dat alles naar behoren functioneert. Het geluid was nog niet helemaal naar mijn zin omdat bij bepaalde geluiden er een resonantie optrad.
Die werd veroorzaakt doordat het plaatje styreen hard contact had met de speaker. Nadat ik dit had aangepast was het probleem verholpen.

Read Full Post »

Het dak (7)

Een open cab wil nog niet zeggen dat de machinist in geval van regen helemaal onbeschermd hoeft te werken. In dit geval is dan ook voorzien in een dak. Het maken ervan is een werkje van niks aangezien het belangrijkste deel al voorgevormd is.

De dragers van het dak worden gemaakt van een messing buisje en moeten nog wel even netjes op maat gemaakt worden. Door gebruik te maken van een eenvoudige mal zouden ze allemaal precies de juiste lengte moeten krijgen.

Na het doorslijpen van het laatste stukje bleek het restant net een paar mm te kort te zijn terwijl de andere stukjes wel de juiste lengte hebben. Aangezien de buisjes gevuld worden met een messing draad voor de bevestiging zal dit niet echt een probleem opleveren.

De draad wordt door de buisjes gestoken zodanig dat deze aan beide kanten nog iets uitsteekt. De uitstekende draad kan bij montage aan het dak en op het frame van de loc in de daarvoor bestemde gaatjes gestoken worden. Een druppel soldeertin of lijm is dan voldoende voor een goede bevestiging.

Ondanks het geringe lengteverschil van de dragers levert dit geen probleem op. De oplettende kijker kan nu nog zien hoe het lengteverschil uit het zicht wordt gehouden.

Tot slot wordt het dakje alvast voorzien van een laagje verf

Read Full Post »

Ook de tender moet voorzien worden van een laagje “grondverf”. Voordat de kwast ter hand genomen wordt, worden eerst nog twee plaatjes aangebracht om de tender dicht te maken. Voor het rek wordt als eerste roestkleurige verf gebruikt. Nadat dit vrijwel droog is wordt de zwarte verf er overheen aangebracht maar zo dat het niet overal dekt. Dit kan door niet alle hoekjes goed te bedekken maar oor door zo nu en dan de verf wat meer te verdunnen. Ook hier moet de air brush voor het goede eindresultaat gaan zorgen.

Voor het bevestigen van de brede schoorsteen kan gebruik gemaakt worden van het onderste deel van de originele schoorsteen. Nadat deze is ingekort vind ik die niet erg mooi als basis. De witmetalen basis die met het kitje is meegeleverd ziet er aanmerkelijk beter uit. Om die te kunnen plaatsen moet er nog wel een beetje geslepen en gevijld worden op de plaats waar de voet gelijmd gaat worden. De kier die toch nog zichtbaar blijft kan opgevuld worden met putty.

Read Full Post »

De vuurkist (5)

Bij deze Shay is het deurtje naar de vuurkist te openen. Achter het deurtje is het vuur dat onder de ketel brandt dan zichtbaar. Wat er nog aan ontbreekt is het geflikker. De Tsunami decoders zijn voorzien van een mogelijkheid om een functieuitgang te gebruiken voor het simuleren van dit geflikker. Er moet dus een lampje in de vuurkist komen.

Als eerste is de top van de ketel gehaald om eens te kijken of er wel ruimte is naast de motor die zich daar bevindt. Met een kleine schroevendraaier kan de deksel van de vuurkist ook weggehaald worden en dan blijkt dat er wel ruimte is voor een rijstkorrellampje. Nu alleen nog uitzoeken waar de draden gelegd kunnen worden.

Door aan de onderkant van de vuurkist wat materiaal weg te frezen ontstaat daar ruimte voor de draadjes. Die kunnen dan via een gaatje (links van de ketel) naar onderen geleid worden.

In de deksel van de vuurkist moet nog wel een gaatje gemaakt worden voor het lampje. Nadat het lampje voorzien is van draden kan de deksel weer op de vuurkist geplaatst worden. De draden worden door het gaatje gestoken (bij de rode pijl) waarna ze onder de voetplaat door naar de decoder gevoerd kunnen worden.

Read Full Post »

Older Posts »