Nu de basis is gelegd kan er gedacht worden aan het sporenplan. Niet dat dat helemaal onbekend was maar met een dergelijk klein oppervlak werkt de planning en het intekenen in schaal 1:1 beter dan een verkleining op papier. De baan wordt voor het gemak uitgetekend op de eerste laag hardschuim.
Na wat buigen met een stuk Peco Oe rail wordt het idee van een dubbelgevouwen ovaal (of rondje) over boord gezet. Het wordt dan echt krap en waarschijnlijk is het doel dat alle korte tweeassertjes er ruim op moeten kunnen rijden dan ook niet meer haalbaar. Bovendien wordt de helling dan ook te groot. Het wordt dus een eenvoudig rondje. Dit keer niet om de kerk maar om de berg. Om toch een beetje meer te bieden moet het nog wel mogelijk zijn om er een wissel met een zijspoortje in aan te brengen.
Het rondje komt op een redelijke hoogte waardoor een houten brug (ik ben dol op de dingen) tot zijn recht kan komen. En met het spoor hoog genoeg kan er toch nog een kort pendelspoortje (in zwart van linksboven naar rechtsonder op de foto) onderin gelegd worden. Ook altijd handig voor een reservelocje. En met een beetje geluk lukt het ook nog om een kort zijspoortje aan het rondje te maken (zie wissel is middenkader op de foto).
Al schetsend op het hardschuim ontstaan dan ook de eerste plannen voor de landschapscontouren. Een mes doet de rest. Voor je het weet is de bodem van de kloof al gevormd nog voor de berg gebouwd is.


René, je maak het wel heel spannend… ik wacht nog een paar aanwijzingen af voordat ik verder ga reageren.
Hans